header
متن مورد نظر

نحوه نیت روزه ماه رمضان و احکام آن

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

نحوه نیت روزه ماه رمضان و احکام آن

با ورود ماه مبارک رمضان و شروع روزه داری برای خیلی از ما ممکن است سوالات متفاوتی ‍پیش بیاید. یکی از مسائلی که درباره روزه وجود دارد چگونگی نیت برای روزه ماه مبارک رمضان است. در این چگونه کمی درباره چگونگی نیت روزه ماه رمضان و برخی احکام آن صحبت خواهیم کرد

۱- خوب است بدانید عبادت‌ها حتما نیت می‌خواهد تا به قصد بندگی و انجام دستور پروردگار متعال انجام شود؛ مانند نماز که می‌خوانیم می‌گوییم قربه الی الله و این همان نیت است، اما چیزهایی که عبادت نیست نیت نمی خواهد، مانند کسی که بخواهد دستش را بشوید تا پاک شود. این فرد حتی اگر درعالم خواب هم دستش به آب بخورد، پاک می‌شود.

۲- لازم نیست انسان نیّت روزه را بر زبان بیاورد، یا از قلب خود بگذراند، مثلا بگوید: فردا روزه مى گیرم، بلکه اگر براى انجام فرمان خدا از اذان صبح تا اذان مغرب، کارى که روزه را باطل مى کند انجام ندهد کافى است. و براى آنکه یقین کند، تمام این مدّت را روزه بوده، باید مقدارى پیش از اذان صبح و مقدارى نیز بعد از اذان مغرب، از انجام کارى که روزه را باطل مى کند خوددارى نماید.
نیت ماه مبارک رمضان ممکن است همان شب اول ماه یا برای کل ماه رمضان و یا به صورت روز به روز انجام شود، در هر صورت تصمیم آن است که برای خدا روزه بگیرند و این کافی است. وقت نیّت روزه ماه رمضان، از اوّل شب است تا اذان صبح.

۳- نیت مسأله بسیار ساده و راحتی است نه به زبان آوردن می‌خواهد و نه قصد خاص، منتهی این نیت باید تا اذان مغرب استمرار پیدا کند، یعنی قطع نشود؛ معنای قطع نشودن این است که فرد در بین روز از روزه گرفتن منصرف نشود، یعنی بگوید من منصرف شدم و نمی خواهم روزه باشم که این قصد روزه را باطل می‌کند.

۴- افراد می‌توانند در اول ماه رمضان نیت روزه کنند و اگر مانعی پیش نیاید روزه بگیرند، اما اگر مانعی مانند سفر پیش آمد، در مسافرت دیگر نمی‌توان نیت روزه داشت و اگر از او بپرسند می‌گوید روزه نیستم.

۵- کسى که پیش از اذان صبح، بدون نیّت روزه خوابیده است، اگر پیش از ظهر بیدار شود و نیّت کند، روزه او صحیح است، چه روزه واجب باشد چه مستحب، امّا اگر بعد از ظهر بیدار شود، نمى تواند نیّت روزه واجب نماید.

۶- اگر مثلا به نیّت روز اوّل ماه روزه بگیرد، بعد بفهمد روز دوم یا سوم بوده، روزه او صحیح است.

۷- اگر بیمار پیش از ظهر ماه رمضان خوب شود و از اذان صبح تا آن وقت، کارى که روزه را باطل مى کند انجام نداده باشد، بنابر احتیاط مستحب نیّت روزه کند و آن روز را روزه بگیرد، امّا اگر بعد از ظهر خوب شود، روزه آن روز بر او واجب نیست.

۸- روزى را که انسان شک دارد، آخر ماه شعبان است یا اوّل ماه رمضان، واجب نیست روزه بگیرد. و اگر بخواهد روزه بگیرد، نمى تواند نیّت روزه ماه رمضان کند، یا بنابر احتیاط مستحب نیّت کند که اگر ماه رمضان است روزه ماه رمضان و اگر ماه رمضان نیست روزه قضا یا مانند آن باشد، بلکه باید نیّت روزه قضا یا مستحب و یا مانند آن بنماید و چنانچه بعد معلوم شود ماه رمضان بوده، روزه ماه رمضان حساب مى شود.

۹- اگر در روزه واجب معیّنى، مانند روزه ماه رمضان مردّد شود که روزه خود را باطل کند یا نه، یا قصد کند روزه را باطل کند، بنابر احتیاط روزه اش باطل مى شود، اگرچه از قصدى که کرده توبه نماید و کارى که روزه را باطل مى کند انجام ندهد، ولى اگر به جهت رُخ دادن چیزى که نداند روزه را باطل مى کند یا نه مردّد شود، اگر کارى که روزه را باطل مى کند انجام نداده، روزه اش صحیح است، در صورتى که تردّد در صحّت روزه موجب تردّد در نیّت روزه نشود.

===============================

حراج ویژه سال ۱۳۹۵ را از دست ندهید

ارسال نظر